آموزش جوشکاری

جوشکاری چیست/آموزش ؟  یکی از بهترین و قدیمی ترین روش های مورد استفاده در صنعت به منظور اتصال دو قطعه می باشد، فرآیند جوشکاری متناسب با نوع مواد مورد استفاده و یا محل انجام آن راهکار های مختلفی را پیش روی مهندسان و تکنسین هایی که به نوعی با جوشکاری سرو کار دارند قرار می‌دهد   تاریخچه جوشکاری یک عمل باستانی است. اولین تکنیک‌های  در عصر آهن و حدود 2 تا 3 هزار سال پیش قبل از میلاد کشف شد. جعبه‌های دایره‌ای طلایی کوچک که با اتصالات جوشکاری به هم وصل شده بودند، احتمالاً اولین فلزات جوش خورده بودند . عمل حرارت دادن فلز تا زمانی که بدرخشد و نرم شود، سپس قطعات گرم شده به هم متصل شوند، نخستین بار 1800 سال قبل از میلاد ظاهر شد. برای ساحت یک ستون آهنی در هند از این روش استفاده کردند. کم کم گاو آهن و ابزارهای آهنی مانند داس و شمشیر ساخته شد. در سال 1800، سر همفری دیوی، شیمیدان بریتانیایی توانست، برای اولین اولین قوس الکتریکی را بین دو الکترود کربن ایجاد کند. دستاورد او الهام بخش تمام اشکال قوس الکتریکی بعد از آن شد. در سال 1900 اولین تورچ  ساخته شد. در واقع تا پایان قرن نوزدهم، تنها فرایند جوشکاری، آهنگری بود که شامل حرارت دادن فلز، ریختن در قالب و چکش کاری میشد. در اوایل قرن بیستم اين فرایند  به سرعت پیشرفت کرد، زیرا جنگ‌های جهانی باعث افزایش تقاضا برای سلاح‌های جنگی شدند. چندین تکنیک در این دوران توسعه یافت. از جمله جوشکاری با گاز محافظ،  زیر آب و  با هسته شار. کم کم تمامی این روش‌ها پیشرفت کردند تا به الان رسیدیم. انواع اتصالات جوشی هرچند در عمل گونه‌ها و ترکیبات گوناگونی از انواع اتصال یافت می‌گردد اما پنج مدل اتصال اصلی  موجود است که عبارتند از: لب‌به‌لب، سپری، پیشانی، گونیا و روی هم.   جوشکاری قوس الکتریکی یکی از پرکاربردترین و آسان‌ترین روش‌ها برای اتصال فولادهای ساختمانی، استفاده از قوس الکتریکی با الکترود می‌باشد. در این روش حرارت موردنیاز با ایجاد کردن قوس الکتریکی میان الکترود روکشدار و اجزایی که می‌بایست اتصال یابند، به وجود می‌آید. در این روش حرارت موردنیاز با ایجاد کردن قوس الکتریکی میان الکترود روکشدار و اجزایی که می‌بایست اتصال یابند، به وجود می‌آید. الکترود روکشدار در حین جوشکاری  با ذوب شدن و انتقال به فلز مبنا، استفاده می‌شود. فلز الکترود به ماده پرکننده بدل شده و بخشی از روکش به گاز محافظ و بخش دیگر آن به گِل  تبدیل می‌گردد. روکش الکترود از مخلوطی گِل مانند که شامل سیلیکات‌های سخت‌کننده و مواد دیگری مثل اکسیدها، کربنات‌ها،  فلورایدها و آلیاژهای فلزی و سلولزی می‌باشد، تشکیل شده است. این مخلوط با پخته و فشرده شدن باعث سختی، خشکی و ایجاد تراکم بالا در روکش می‌گردد. وظایف روکش الکترود عبارتند از: با تشکیل سپر گازی، هوا را جدا کرده و قوس را ثابت نگه می‌دارد. با وارد کردن مواد دیگری مانند احیاکننده‌ها به فلز جوش، باعث بهبود بافت ساختمانی آن می‌گردد. با تشکیل روکشی از گل  روی حوضچه مذاب و جوش سخت شده، علاوه بر حفاظت آن‌ها در برابر اکسیژن و نیتروژن هوا، از سرد شدن سریع جوش نیز جلوگیری می‌کند. علاوه بر روش قوس الکتریکی با الکترود دستی، روش‌های  قوس الکتریکی دیگری هم وجود دارند که البته غالباً به شکل اتوماتیک انجام می‌شوند. این روش‌ها عبارتند از:  با گاز محافظ،  با سیم‌جوش توپودری و  زیرپودری. در این روش‌ها الکترود به شکل یک مفتول پیوسته بدون روکش بوده  و عمل پوشش را با استفاده از گاز   CO2 و یا پودر انجام می‌دهد. الکترود روکشدار در حین جوشکاری  با ذوب شدن و انتقال به فلز مبنا، استفاده می‌شود. فلز الکترود به ماده پرکننده بدل شده و بخشی از روکش به گاز محافظ و بخش دیگر آن به گِل  تبدیل می‌گردد. روکش الکترود از مخلوطی گِل مانند که شامل سیلیکات‌های سخت‌کننده و مواد دیگری مثل اکسیدها، کربنات‌ها،  فلورایدها و آلیاژهای فلزی و سلولزی می‌باشد، تشکیل شده است. این مخلوط با پخته و فشرده شدن باعث سختی، خشکی و ایجاد تراکم بالا در روکش می‌گردد. جوشکاری قوس الکتریکی به انواع مختلفی تقسیم می‌شود: جوشکاری قوسی GMAW یا میگ مگ فرایند جوشکاری (Gas Metal Arc Welding) GMAW یکی از روش‌های جوشکاری قوس الکتریکی است.  این روش به جوشکاری Co2 معروف است. جوشکاری میگ مگ نیاز به گازهای مانند آرگون، کربن دی اکسید و هلیوم دارد. در فرایند جوشکاری GMAW یک سیم جوش به طور مداوم توسط تورچ مصرف می‌شود. در حین انجام عملیات یک مخزن گاز محافظ هم وجود دارد. گاز محافظ کمک می‌کند تا اثرات خارجی روی کیفیت جوش اثر نگذارد. جوشکاری GMAW به روش میگ مگ یا Co2 هم معروف است. ابتدا این روش به صورت میگ یا Metal Inert Gas انجام میشد. گاز محافظ خنثی مانند هلیوم و آرگون برای جوشکاری به روش میگ به کار می‌رفتند. کم کم فرایند جوشکاری به کمک گاز Co2 انجام شد. گاز Co2 گاز فعالی است به همین دلیل این روش مگ یا Metal Active Gas نام گذاری شد.